mnożnik ekstruzji
Extrusion multiplier skaluje objętość lub długość ekstruzji wynikającą z geometrii ścieżek i parametrów filamentu. Służy do kompensowania różnic pomiędzy rzeczywistym zachowaniem materiału a modelem przyjętym przez slicer. Nie jest tym samym co maksymalny przepływ objętościowy hotendu.
Extrusion multiplier skaluje objętość lub długość ekstruzji wynikającą z geometrii ścieżek i parametrów filamentu. Służy do kompensowania różnic pomiędzy rzeczywistym zachowaniem materiału a modelem przyjętym przez slicer. Nie jest tym samym co maksymalny przepływ objętościowy hotendu.
Flow lub extrusion multiplier to współczynnik korygujący ilość materiału podawaną względem wartości obliczonej przez slicer.
Flow lub extrusion multiplier to współczynnik korygujący ilość materiału podawaną względem wartości obliczonej przez slicer.
Zbyt wysoki mnożnik powoduje nadmiar materiału, wypukłe linie i pogorszenie wymiarów, a zbyt niski może tworzyć szczeliny. Wartość zależy m.in. od filamentu, średnicy i geometrii toru ekstruzji oraz założeń profilu slicera.
Kalibrację wykonuje się na stabilnym mechanicznie i termicznie układzie. Jeśli dysza jest częściowo zatkana albo filament ślizga się na kołach, regulowanie flow może zamaskować usterkę zamiast ją rozwiązać.
Flow/extrusion multiplier nie określa maksymalnej wydajności hotendu w mm³/s. Jest korektą ilości materiału dla zaplanowanej ścieżki.
Over-extrusion, Under-extrusion, Ekstruder, Dysza, Średnica dyszy, Dokładność wymiarowa.
Flow powinien korygować niewielkie różnice pomiędzy założoną a rzeczywistą ilością wytłaczanego materiału. Nie jest właściwym narzędziem do kompensowania źle ustawionej średnicy filamentu, częściowo zatkanej dyszy, poślizgu ekstrudera czy błędnego Z-offsetu. Jeżeli te problemy występują wcześniej, „dopasowanie” mnożnika do jednego modelu może pogorszyć inne wydruki.
Najlepiej kalibrować parametr dla konkretnego materiału i profilu po upewnieniu się, że mechanika podawania działa poprawnie. Pomocne są testy pojedynczej ścianki, górnych powierzchni oraz wymiarów, ale wynik trzeba interpretować w kontekście szerokości linii i algorytmów slicera. Zbyt wysoki flow może powodować wypukłe top layers, odkładanie tworzywa przy obrysach i pogorszenie tolerancji. Zbyt niski tworzy szczeliny i osłabia połączenie ścieżek.
Warto odróżnić extrusion multiplier zapisany w profilu slicera od korekty flow wykonywanej w firmware w trakcie pracy. W Marlinie polecenie M221 ustawia procentową korektę ruchów osi ekstrudera. Jeżeli jednocześnie zmieniono mnożnik w slicerze i flow w drukarce, efekty mogą się nakładać. Dla powtarzalnego procesu najlepiej wiedzieć, która warstwa konfiguracji jest źródłem korekty i po zakończeniu testów zapisać ostateczną wartość w jednym, kontrolowanym miejscu.
Powiązania pochodzą bezpośrednio z relacji zapisanych w bazie wiedzy.
2026-09-02: treść główna rozszerzona do standardu 250+ słów; kontrola minimum 2 źródeł redakcyjnych.
Wróć do indeksu i przejdź do następnego terminu bez wychodzenia z bazy wiedzy.