G-code

G-code to tekstowy język poleceń sterujących używany przez wiele drukarek 3D i innych maszyn CNC do opisu ruchów oraz parametrów pracy urządzenia.

Co zawiera i jak jest używany?

Slicer przekształca warstwy i ścieżki w kolejność instrukcji zrozumiałych dla sterownika maszyny. Typowe polecenia obejmują ruch liniowy, pozycjonowanie, temperaturę i sterowanie funkcjami drukarki. Firmware interpretuje je i zamienia na pracę silników, grzałek oraz peryferiów.

Zastosowanie w przygotowaniu druku 3D

Przed uruchomieniem G-code z nieznanego źródła należy upewnić się, że został przygotowany dla właściwego modelu drukarki, kinematyki, firmware i konfiguracji. Niektóre systemy zapisują także binarne lub rozszerzone warianty kodu.

Ograniczenia i częste nieporozumienia

G-code nie jest plikiem modelu 3D. STL, OBJ, STEP czy 3MF opisują geometrię lub projekt, a G-code opisuje konkretne działania maszyny po procesie slicingu.

Powiązane formaty i pojęcia

Slicer, 3MF, STL, OBJ, STEP, Prędkość druku, Retraction / retrakcja.

Dlaczego G-code z jednego urządzenia nie musi być bezpieczny dla drugiego?

Plik wynikowy zawiera założenia dotyczące pola roboczego, kinematyki, liczby ekstruderów, temperatur i możliwości firmware. Nawet jeśli dwie drukarki rozumieją podobny zestaw podstawowych komend, start G-code może wykonywać homing w innej kolejności, używać makr specyficznych dla producenta albo sterować elementami, których druga maszyna nie posiada. Z tego powodu gotowego pliku G-code nie należy traktować tak samo jak przenośnego modelu STL lub 3MF.

Bezpieczniejszy workflow polega na przenoszeniu modelu lub projektu slicera i ponownym wygenerowaniu kodu z profilem docelowej drukarki. G-code warto przechowywać jako zapis konkretnego zadania produkcyjnego: jest użyteczny do powtórzenia tego samego wydruku na tej samej konfiguracji, ale gorzej nadaje się do długoterminowej edycji niż źródłowy model.

Przy ręcznej modyfikacji trzeba znać dialekt firmware. Komendy M-codes i G-codes mogą mieć rozszerzenia, inne parametry lub być całkowicie nieobsługiwane. Dotyczy to szczególnie funkcji takich jak pressure advance, mesh bed leveling, makra Klippera czy polecenia producentów zamkniętych systemów. Przed uruchomieniem obcego kodu należy przynajmniej sprawdzić temperatury, pozycje ruchów, jednostki, tryb pozycjonowania i komendy startowe.