3MF (3D Manufacturing Format) to otwarty format kontenerowy opracowany z myślą o wymianie danych dla wytwarzania addytywnego. Może przechowywać geometrię 3D wraz z jednostkami, właściwościami i dodatkowymi zasobami projektu.
Co zawiera i jak jest używany?
Plik 3MF jest pakietem, który może zawierać model lub wiele obiektów oraz powiązane zasoby. Standard rozwiązuje część problemów starszych formatów siatkowych: jawnie definiuje jednostki i reguły poprawności dokumentu, a dzięki rozszerzeniom może opisywać kolor, materiały czy inne właściwości. W praktyce slicery często używają 3MF także jako formatu projektu.
Zastosowanie w przygotowaniu druku 3D
Do archiwizacji projektu druku 3D 3MF jest zwykle wygodniejszy niż sam STL, ponieważ może zachować układ obiektów i dane projektu. Przy przekazywaniu pliku innej osobie warto jednak sprawdzić, czy używany przez nią program obsługuje te same rozszerzenia i metadane aplikacyjne.
Ograniczenia i częste nieporozumienia
Nie należy utożsamiać standardu 3MF z ustawieniami konkretnego slicera. To, że jedna aplikacja zapisze w 3MF profil drukarki, podpory lub parametry cięcia, nie oznacza automatycznie, że inny slicer odtworzy je identycznie.
Powiązane formaty i pojęcia
STL, OBJ, STEP, Slicer, G-code, Model manifold / watertight.
Dlaczego 3MF jest ważny w nowoczesnym workflow?
Największą zaletą 3MF jest to, że ogranicza liczbę informacji, które trzeba odtwarzać po ponownym otwarciu projektu. Klasyczny STL opisuje przede wszystkim triangulowaną powierzchnię i nie przechowuje jednoznacznej jednostki długości. 3MF definiuje jednostki oraz strukturę dokumentu, a dzięki rozszerzeniom może przenosić m.in. informacje o materiałach, kolorach i właściwościach obiektów. To ma znaczenie przy projektach wieloczęściowych i wielomateriałowych, w których sama geometria nie wystarcza do odtworzenia zamierzonego rezultatu.
Warto jednak rozdzielić standard 3MF od „projektu slicera zapisanego jako 3MF”. Program może dołączyć własne profile, ustawienia procesu, podpory czy rozmieszczenie modeli, ale takie dane aplikacyjne nie muszą być interpretowane identycznie przez inny slicer. Dlatego do wymiany między różnymi środowiskami należy sprawdzać, które elementy wynikają ze specyfikacji 3MF, a które są rozszerzeniem konkretnego programu.
Przy archiwizacji projektu dobrze zachować również plik źródłowy CAD. 3MF jest bardzo dobrym formatem przekazywania modelu do etapu przygotowania produkcji, lecz nie zastępuje parametrycznej historii modelowania. W praktyce 3MF sprawdza się najlepiej jako bogatszy następca STL w komunikacji pomiędzy aplikacjami przygotowującymi druk i jako format projektu w slicerach, które świadomie wykorzystują jego strukturę.